شعر

غزل قصیده

شعر

غزل قصیده

عاشقانه ی ۲

ای دست

ای مخمل نسیم

ای بازگشته از سفر بی کرانگی

-        از سرزمین پاک گیاهان مهرزی -

ای کاش

گرده های محبت را

در ذهن سبز گونه ی من ، بارور کنی

ای کاش می گشودیم آرام

ای کاش جمله های تنم را

آهنگ عاشقانه می دادی

آنگاه

آن عاشقانه ها را

از بر می خواندی

ای کاش

با من می ماندی

روزی هزار بار

من را به نام می خواندی

ای کاش ...

{فرخ تمیمی}

نظرات 0 + ارسال نظر
برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد